Digicted

Hoewel ik pas de oplossing voor het mailen in PHP (in Mac OS X) leek te hebben, blijkt toch dat het niet werkt. Van alle testemails is de eerste op magische wijze verstuurd (ik snap nog steeds niet hoe), maar van de rest niets aangekomen.
Bovendien valt heel het draadloos netwerk uit zodra ik sendmail probeer te gebruiken.. Misschien ligt het aan ons (netwerk), maar praktisch is het niet.

Waar ik uiteindelijk de oplossing in heb gevonden is het geweldige pakket Swiftmailer. Hiermee is het mogelijk om een SMTP-server te gebruiken om email te versturen.

Dit heb ik eerst gedaan op de volgende manier:

1. Controleer eerst of je versie van PHP gecompiled is met SSL-support. Dit kun je doen door een PHP-bestand te maken met de simpele code <?php phpinfo() ?> en dit even in je browser te openen. Als er achter het configure-command ssl vernoemd staat is het meegecompileerd. Als dat niet zo is, zal een verbinding met GMail niet mogelijk zijn.
2. Maak een account aan bij GMail. Dit kan sinds een poosje zonder uitnodiging en is volledig gratis. Het voordeel van een GMail-account is dat deze niet gekoppeld is aan een IP-adres, iets wat met een laptop erg lastig kan zijn. Hoewel ik inmiddels de SMTP van onze (tijdelijke) webhost gebruik, kan het gebruik van de SMTP van je eigen ISP problemen opleveren. Vaak mag je alleen van hun servers gebruik maken als het IP aan hen toebehoort, dit is om spam te voorkomen.
3. Download het pakket.
4. Pak het pakket uit, ik heb de tar.gz voor php5 genomen en uitgepakt op de terminal met het volgende commando: tar -xvzf Swift*php5.tar.gz.
   Eventueel kan ook bijvoorbeeld het programma The Unarchiver gebruikt worden, als je niet zo van de commandline houdt.
5. Zelf draai ik de ontwikkelserver op de laptop, maar eventueel zou je natuurlijk de bestanden moeten uploaden naar je webserver.
6. Eventueel kun je de tests laten draaien, maar als je net zo eigenwijs bent als ik sla je dat stuk over.
7. Nu gaan we verbinding maken met GMail, met het volgende stukje code (PHP5):

   <?php
   require_once "swift/Swift.php";
   require_once "swift/Swift/Connection/Multi.php";
   require_once "swift/Swift/Connection/SMTP.php";
   
   try
   {
     $oConnection = new Swift_Connection_SMTP( "smtp.gmail.com",
                                           	  Swift_Connection_SMTP::PORT_SECURE,
                                           	  Swift_Connection_SMTP::ENC_TLS);
     $oConnection->setUsername( "gebruikersnaam@gmail.com" ); //gebruikersnaam even vervangen met *jouw* gebruikersnaam en @gmail.com niet vergeten!
     $oConnection->setPassword( "gmailwachtwoord" );
     $oMail = new Swift( $oConnection );
     echo "<p>Connectie gemaakt!</p>";
   }
   catch( Exception $e )
   {
     print "Fout: " . $e->getMessage();
   }
   

8. Bekijk nu je pagina, als er “connectie gemaakt” op je scherm verschijnt is het goed gegaan. Zo niet, even de foutmelding lezen. Naar mijn ervaring zijn de foutmeldingen op zich al erg duidelijk, maar bij een vraag kun je altijd reageren onder deze post. Een error die ik momenteel nog krijg op mijn server (dus niet de laptop) is:

         The SMTP connection failed to start [ssl://smtp.gmail.com:465]: fsockopen returned Error Number 276051505 and Error String 'Unable to find the socket transport "ssl" - did you forget to enable it when you configured PHP?'
       

   Zoals de foutmelding al aangeeft heb ik SSL niet meegecompileerd in PHP, dat moet dus nog even gebeuren.

9. Nu gaan we een simpele email opstellen en verzenden met behulp van Swift. Zet dit onder de laatste regel van het vorige codevoorbeeld:

   $oMessage = new Swift_Message("Hallo wereld", "Dag wereld,\\r\\n\\r\\nIk ben blij u te mogen begroeten!\\r\\n\\r\\nGroeten\\r\\n\\r\\nSwift Mailer");
   $oRecipient = new Swift_Address("martijn@digicted.nl", "Martijn Engler");
   $oFrom = new Swift_Address("blizt.nl@gmail.com", "Mijn eigen naam");
   if( !$oMail->send( $oMessage, $oRecipient, $oFrom ) )
   {
     echo "<p>Het bericht kon niet verzonden worden.</p>";
   }
   else
   {
     echo "<p>Het bericht is succesvol verzonden!</p>";
   }
   

   Kruis je vingers, herlaad het bestand in je browser en dan maar hopen dat er bericht in beeld komt dat het bericht succesvol verzonden is.
   Als dat niet zo is, even goed nakijken of je de velden wel juist hebt ingevuld.

10. Als het goed is komt er nu een email binnen in de inbox van het emailadres wat je hebt ingevuld bij $oRecipient.

Dit waren slechts enkele simpele mogelijkheden van Swift Mailer, meer is gedocumenteerd in de wiki.
Zo is er een deel over het verzenden van (bijvoorbeeld) nieuwsbrieven en het werken met bijlages.

Zoals beloofd nu dan eindelijk de review van de MacBook Pro die afgelopen maandag terug is gekomen bij ons. Het verhaal daar achter heb ik uitgelegd in de review van de MacBook.

De opbouw zal ongeveer hetzelfde zijn als in de review van de MacBook, hoewel ik hier ook een paar andere aspecten zal uitlichten (zoals software en verpakking) en misschien af en toe de vergelijking met de MacBook maken.

Algemene indruk

Mijn algemene indruk van de MBP is toch nog wel wat beter dan van de MacBook. Deze laptop is sneller en heeft een groter scherm (wat dan weer een nadeel is als je kijkt naar gewicht en ruimte in je koffer/tas), maar ook de behuizing is steviger. Het materiaal van de gewone MB is veel meer plastic, terwijl de MBP van aluminum gemaakt is.

Ook de DVI-poort (en meegeleverd DVI-naar-VGA-kabeltje) zijn in het voordeel van de Pro-versie wat mij betreft.

Ten slotte is het aantal poorten rijker: er zijn 2 USB-poorten, 1 Firewire400-poort, 1 Firewire800-poort, een DVI-aansluiting, GigaBit ethernet en natuurlijk ruimte voor headphones en een line in.

Ook is er nog de ingebouwde microfoon en iSight (een webcam), hoewel ik beiden bijna niet gebruik.

Toetsenbord en trackpad

Persoonlijk vind ik het toetsenbord prettiger typen als ik het vergelijk met de MacBook, maar ook mijn Logitech-toetsenbord waar niets aan kon tippen ligt nu (letterlijk, overigens ;)) in de kast.

De mogelijkheid tot verlichten in het donker (als er genoeg licht is weigert het toetsenbord op te lichten) gebruik ik eigenlijk niet echt, maar is wel erg leuk. Zeker voor mensen die niet blind typen kan dit handig zijn.

Het trackpad gebruik ik aardig regelmatig, hoewel er - afhankelijk van mijn locatie - een Logitech MX1000 of UltraX naast de laptop ligt. Voor snel navigeren gebruik ik toch vaak het trackpad, omdat ik dit veel dichter bij de toetsen ligt en de beweging dus kleiner is.

Ook voor deze versie van de MacBook geldt uiteraard dat het dubbelklikken en scrollen met twee vingers erg prettig werkt, ik zou nooit meer terugwillen.

Processor en geheugen

De fans hoor ik gelukkig niet meer zoveel nu het moederbord vervangen is,maar af en toe spinnen ze even op. Nu is het hier ook niet zo zeer de CPU die moet presteren, maar heb ik meer aan genoeg geheugen. De 1GB die er in zit is al wat aan de krappe kant.

De algehele performance lijkt zeer goed te zijn, hoewel dit puur gevoelsmatig is; ik heb geen benchmarks gedraaid. Tijdens het werken heb ik echter nooit last van een systeem wat niet snel genoeg reageert.

Het scherm

Voor mij zou het scherm één van de belangrijkste redenen zijn om voor een Pro-versie te kiezen in plaats van de MacBook. Niet alleen omdat het schermoppervlak groter is (wat ook erg handig is overigens), maar ook omdat er de keuze is tussen een mat en een glanzend scherm. Bij de gewone versie wordt altijd een glanzend scherm geleverd. Dit betekent dat ik altijd met de gordijnen dicht moet werken, omdat het scherm anders verschrikkelijk spiegelt.

Bij deze laptop is dus ook heel bewust gekozen voor een mat scherm, wat goed werkt. De resolutie van 1440 x 900 pixels is goed werkbaar, zeker in combinatie met een externe monitor.

Ook de inkijkhoek lijkt zowel horizontaal als verticaal erg goed te zijn.

De software

Sinds de Macs gebruik maken van Intel is het ook mogelijk om Windows te draaien op de machines. Zelf heb ik het nog niet geprobeerd, maar het is dus een optie om via Bootcamp Windows te draaien.

Persoonlijk kies ik er voorlopig voor om ook een WindowsPC te houden en op het SW-kantoor ben ik toch de enige Mac-gebruiker op het moment.

Bovendien is er weinig software die ik mis, op Windows gebruikte ik iTunes al en ook Firefox is niet nieuw voor me. Macs eigen Safari vind ik ook best prettig werken, hoewel ik wat extensions mis die ik wel heb op Firefox. Als het niet voor de extensies was, was ik 100% over op Safari.

Outlook 2003 heb ingeruild voor Mail, een “simpelere” mailclient die mij echter wel biedt wat ik wil hebben. Helaas kan ik niet (zoals ik dat wel kon met Outlook) gemakkelijk mijn telefoon (een Nokia 6101) synchroniseren met Address Book en iCal.

Andere software die ik regelmatig gebruik zijn dingen als iTerm, Adium, Cyberduck, CocoaMySQL (die het niet zo leuk vond om 500.000 rijen te moeten laten zien) en natuurlijk Textmate.

Overig

De accuduur van de MacBook Pro ligt rond de 2,5 uur, met de helderheid iets meer dan de helft en Airport en Bluetooth uitgeschakeld. Dit is beduidend lager als de MacBook. Voor mensen die veel onderweg zijn zou dat dan ook een betere optie zijn zoals laatst al bleek.

De temperatuur ligt gemiddeld tussen de 50 en 60 graden celsius, wat niet erg laag is, maar wel acceptabel. Bovendien klokt de CPU zichzelf regelmatig terug - meestal draait deze rond de 1.67GHz of 1.83GHz als ik normaal aan het werk ben.

Even een snelle tip voor mensen die mogelijk ook tegen dit probleem aanlopen en geen zin hebben om anderhalf uur te zoeken (met internet wat steeds wegvalt om de één of andere reden) hier even een snelle tip hoe ik mail() werkend heb gekregen.

Eerst heb ik gekeken naar het programma Postfix Enabler, wat $9.99 kost. Omdat ik geen zin had om geld te spenderen aan een stukje software voor zo’n simpele taak heb ik doorgezocht, maar niets weten te vinden.

Uiteindelijk heb ik toen gewoon simpelweg Postfix geïnstalleerd met Fink(commander) waarna het direct werkte.

Er is er een jarig, hoera, hoera!
Dat kun je wel zien dat is zij
We vinden het allen zo prettig, ja, ja
En daarom zingen wij blij
Zij leve lang, hoera, hoera!
Zij leve lang, hoera, hoera!
Zij leve lang, hoera, hoera!

En “zij” is in dit geval Crystal Labs. En hoewel ik altijd zeg dat ik Crystal Labs ben spreek ik in de derde persoon toch van zij… Hmmm…
Hoe dan ook, Crystal Labs bestaat vandaag precies een jaar en kennelijk heb ik iets goed gedaan, want het is nog niet failliet.

(En voor de mensen die er op zitten te wachten: de recensie van de MacBook Pro is er bijna, ik heb het gewoon erg druk met het werk hier..)

Gelukkig is de MacBook Pro vandaag veilig en wel teruggekomen. Helaas had ik een paar dagen voor de reparatie een nieuwe installatie van Mac OS X uitgevoerd (denk ik, anders hebben zij gewoon heel veel weggegooid ofzo) en ben ik één en ander vergeten. Zo ook het registeren van TextMate.
Omdat de laptop zo lang is weggeweest hebben we nog 0 dagen over voor de registratie. En door een fout bij PCExtreme heb ik de email met mijn serial niet meer..
Uiteraard heb ik de email nog wel in m’n Mailclient, maar de backup daarvan had ik kennelijk nog niet teruggezet op de MBP.

De externe harde schijf met backups van deze laptop ligt helaas niet in dit kantoor en ik bedacht me pas dat ik die nodig had toen we alweer terug hier waren. Vanavond zal ik dit dus pas met zekerheid kunnen zeggen. In de tussentijd gebruik ik hier even Taco HTML Edit. Nu kan ik hier natuurlijk niet hetzelfde van verwachten als van Textmate, maar wat ik toch wel leuk had gevonden was support voor meerdere files.

Je kunt een map openen als “project”, maar in de praktijk slechts één bestand tegelijk openen. Tijdens het werken aan een serieuze website/webapplicatie niet erg handig.. Op het moment van schrijven (rond drie uur) duurt het nog iets meer dan twee uur voor ik weer bij Crystal Labs ben, dus ik zal het er nog even mee moeten doen…

Inmiddels (deze post was gisteren geschreven ;)) heb ik de licensie op Textmate terug en ben ik weer druk aan het werk er mee. Alles lijkt ook nog goed te werken ook - hoeray!
Van het weekend zal ik proberen een review te posten.

Vanmiddag las ik Are you in danger of becoming a workaholic? op Lifehack wat mij even aan het denken heeft gezet over mijn eigen leven.

Het is voor de meeste mensen geen geheim dat ik graag werk in mijn bedrijven. Gelukkig maakt dat me nog geen workaholic, hoewel mijn ex-vriendin en verschillende goede vrienden wel eens geprobeerd hebben mij van het tegendeel te overtuigen. Daarom heb ik mijzelf even aan de volgende punten getoetst heb (de volledige uitleg bij ieder punt is te vinden in het artikel):

Workaholics are totally preoccupied with work.

Hoewel ik het veel over werk heb (als ik geen onderwerp kan verzinnen lijkt dit altijd iets makkelijks te zijn om over te praten), kan ik ook over heel andere onderwerpen praten. Zo heb ik altijd interesse in de cliché-ondewerpen als politiek, maar ook had ik ooit een gesprek over walvissen wat me altijd zal bijblijven.

Because workaholics devote so much time an attention to work, little or none remains for forming close relationships.

Hoewel ik alweer een tijdje alleenstaand ben, weet ik op zich nog wel relaties te onderhouden. Wel moet ik toegeven dat ik tegenwoordig alleen nog maar een select groepje goede vrienden zie (en heel veel mensen niet meer) en ook veel minder dan “vroeger”. Veel mensen met wie ik omga heb ik bovendien ook op de één of andere manier een werk-relatie mee.

Workaholics either don’t take vacations, or time off when they are sick, or they take their work with them.

Pas had ik één van mijn partners ’s morgens opgebeld dat ik niet naar kantoor kwam omdat ik me niet goed voelde. Ik heb echter wel de laptop gelijk opengeklapt en 3 uurtjes later (om half tien) ben ik alsnog gekomen. Ik weet op zich wel grenzen te stellen als ik ziek ben, om niet naar het kantoor te gaan, maar wel met tegenzin. De kans dat ik thuis toch nog aan het werk ga is dan ook groot.

Workaholics cannot delegate. They are obsessed with staying in direct control of everything linked to their work.

Hier heb ik waarschijnlijk al last van gehad sinds ik een kind ben. Ik heb altijd het idee dat ik werk beter niet uit handen kn geven, omdat ik bang ben dat ik het beter zou doen (of gewoon anders en hoewel ik inzie dat de manier van die ander ook niet slecht is, zie ik het toch liever op mijn manier) en daarom dus ook weinig degeleer. Het werken in een éénmanszaak zonder personeel helpt daar niet bij.
Mijn werk bij Silverware heeft echter wel geholpen in het verdelen van taken, omdat dat daar meer een rol speelt.

Workaholics routinely neglect everything else for the sake of their work.

Als het nodig is werk ik thuis, maar ik weet ook de balans tussen privé en werk aardig te vinden. Soms moet je gewoon even afstand nemen van het werk en achterover gaan zitten. Voor zover ik weet probeer ik geen excuses te vinden om toch te kunnen werken, maar dat is misschien wat lastig te zeggen van mezelf.

If they have to undertake non-work activities, they try to link them to work.

Hier betrap ik mezelf soms wel op, hoewel het naar mijn eigen idee nog meevalt. Mijn bezoekjes aan de sportschool zie ik niet direct als een zakelijk netwerkevent (hoewel ik meestal wel zaken bespreek met m’n “sportmaatje”, maar dat heeft meer te maken met het eerste punt uit deze lijst) en ook andere gelegenheden (verjaardagen e.d.) weet ik te scheiden in privé en zakelijk.

A workaholic’s identity is totally submerged in their work.

Hoewel ik dit lastig vind in te schatten moet ik wel eerlijk toegeven dat ik me kan identificeren met het volgende stukje:

Take away their work and there is nothing left. They cannot face the emptiness that would remain, so they rush back to the only thing that offers them security: their work.

Al verschillende keren heb ik toegegeven dat ik soms “wegduik” in het werk om dingen te vergeten (of zelfs verdringen) en ik heb pas nog een gesprek gehad wat ik zou gaan doen met m’n leven moest ik niet meer aan het werk zijn. Ik moet eerlijk zeggen dat ik niets kon bedenken…
Misschien toch nog wat meer gaan bloggen?

Many, many workaholics are permanently in denial.

Ik schrijf er over op een openbare weblog, dat lijkt me geen ontkennen, toch?

Al met al komen er dus best een aantal punten uit het artikel terug in mijn eigen leven, maar ik betwijfel of dit mij gelijk een workaholic maakt. Voorlopig geloof ik liever van niet.. Of is dat dan toch dat ontkennen, zoals gezet in het laatste punt?